Nietradycyjnie o tradycjach

Natchniony rozmową ze współlokatorem (swoją drogą jest to dla mnie bardzo inspirujący człowiek) zacząłem się intensywniej niż z reguły zastanawiać czemu jest tak jak jest. Czemu nie może być choć trochę inaczej.
Rozumiem, że tradycja tak stanowi, ale czy tradycją musi być wszystko?

Nie chodzi mi tutaj o tradycyjne ubijanie karpia przed świętami czy inne takie. Bo to są tradycje religijne, które dotyczą tylko określonych grup ludzi. Logicznym jest że w żydowskim domu nikt nie będzie obchodził świąt 24. grudnia. I nikt nie ma prawa go do tego zmusić.

Chodzi mi bardziej o społeczne zachowania "tradycyjne", gdzie zdanie jednostek nie ma najmniejszego znaczenia. Bo kogo to obchodzi, że jeden czy drugi nie chce? Decyduje większość. A my, większość zmusimy mniejszość żeby zrobiła tak, jak my chcemy!

Nie wiem, w jakiej tradycji się tak robi. "To jest demokracja!". G*wno, nie demokracja. Demokracja odnosi się do spraw państwa, nie grupy. W grupie powinni się spytać, czy chcecie coś takiego. Jeśli ktoś nie chce - nie bierze w tym udziału, a nie, że tradycja. A jak koleżka ma inną tradycję? Jakąkolwiek inną. Grupa nie daje mu najmniejszego wyboru, bo "tak było, jest i będzie". Bo co? Podpalicie gościa i zrzucicie go z klifu? Zastraszycie?

Ja łapię, że w nowoczesnym społeczeństwie tradycje powoli wymierają i stajemy się jednorodną papką, ale wymiera ta część, która wymaga od nas choć trochę poświęcenia. Te, które możemy zrobić od ręki i nic nas nie kosztują - na spokojnie, choćby i od ręki. Kosztujące grosze też ujdą. ale już trochę bardziej nas boli portfel. A te, które wymagają zaangażowania i/ lub sporego wkładu finansowego - nie ma mowy. To samo dotyczy tradycji, które nas aktualnie mogą obrzydzić. Bo kto z Was wpuściłby śmierdzącego bezdomnego na wigilię, aby zajął to dodatkowe miejsce przy stole? Tak z ręką na sercu?

No właśnie. Inna sprawa że większość społeczeństwa nie wie, skąd pochodzą i jakie znaczenie miały te tradycje. "Bo tak się robiło". Kiedyś podcierali się kolbą kukurydzy! Teraz też mamy tak robić, bo się tak robiło?

Nie, serio. Jakbyśmy mieli choć połowę z tych argumentów brać na poważnie, to byśmy się nieźle uwstecznili.

Świetnie o tradycji mówi się w klasyku polskiej kinematografii - "Misiu", gdzie "nowa tradycja" jest dość często poruszana.

Rada na dziś - jeśli chcesz praktykować tradycje, to nie wybieraj tych, które Ci akurat pasują. I pozwól innym mieć własne tradycje, nawet jeśli kłócą się z Twoimi poglądami i nie narzucaj własnych.